Meditatie

Meditatie februari 2019 

De reis van Jezus (Lucas 13:33a).

In zijn evangelie doet Lucas verslag van de reis van Jezus naar Jeruzalem.
Wat hij in hoofdstuk 13 vertelt, speelde zich af in het in het gebied aan de overkant van de Jordaan, in Perea. Daar had Herodes Antipas het voor het zeggen. Jezus was dus in het gebied van Herodes.

Herodes was er niet blij mee dat Jezus in zijn gebied Zijn werk deed en veel mensen op de been bracht. Hij had een hekel aan onrust. Hij had er dan ook alle belang bij om van Jezus af te zijn.

Om dat te bereiken bedreigde hij Hem door middel van enkele farizeeën met de dood.
Hoe reageerde Jezus daarop? Jezus was er totaal niet van onder de indruk en Hij vertrok dan ook zeker niet uit het gebied van Herodes omdat Herodes dat wilde. Hij vertrok op Zijn eigen tijd.

Jezus liet tegen Herodes zeggen: Doch Ik moet heden en morgen en de volgende dag reizen (vers 33). Het moeten is het moeten van Gods plan. Jezus wilde Zich aan Gods plan houden. De drie dagen waarin Jezus nog in het gebied van Hero­des zou werken waren tegelijk ook drie reisdagen. Die behoorden bij de reis van Jezus naar Jeruza­lem.

Voor Jezus was de reis naar Jeruzalem geen ontspannen toeristisch uitstapje. Hij moest in Jeruzalem lijden en sterven.

Als we in Jezus geloven mogen wij ons persoonlijk betrokken weten bij de reis van Jezus naar Jeruzalem. Hij ging naar Jeru­zalem om te lijden en te ster­ven voor onze zonden. Zijn sterven is ons leven.

Door het geloof in Jezus zijn wij op weg naar het nieuwe hemelse Jeruzalem dat als Jezus terugkomt uit de hemel zal neerda­len op de nieuwe aarde. Dat is ons reisdoel.
Als we met Jezus reizen, betekent dat niet dat onze reis dan altijd makkelijk zal zijn. Maar Jezus gaat ons voor en Hij bewaart ons op onze reis. Hij heeft ons weliswaar geen kalme reis beloofd, maar wel een behouden aankomst.

ds K. Jonkman.

 

Meditatie januari 2019 

Houd het vol !

Een bemoedigend verhaal, als het gaat om volhouden in ons geloof vind ik het bijbelverhaal wat we kennen als de onrechtvaardige rechter. Dit verhaal kunnen we vinden in het evangelie van Lucas 18, 1-8. Het verhaal geeft mij in ieder geval de kracht en hoop om vast te houden aan mijn vertrouwen in God. En ik hoop van harte dat het u en jou ook lukt.

In dit korte verhaal verwijst Jezus naar de vasthoudendheid, die noodzakelijk is als het om geloofszaken gaat. In dit geval gebruikt Jezus als voorbeeld het bidden.
Heel vaak hebben we het gevoel dat ons bidden er niet toe doet. Dat het allemaal niet helpt. Dat het allemaal tevergeefse moeite is, en met onze gebeden toch niets gedaan wordt. Waarom zou ik nog bidden, hoor ik nog weleens om mij heen zeggen. Ik heb zo vaak gebeden, en het heeft allemaal niets uitgemaakt.
Er komt ook meestal niet een direct antwoord op onze gebeden, het is niet zo dat wij vragen en verhoring volgt gelijk.
Toch wordt ons gezegd dat we het vol moeten houden, omdat uiteindelijk het verhoren een tijd van lange adem kan zijn.

En we weten ook dat het soms lijkt of gebeden verhoord zijn. Als er toch uitkomst komt in een moeilijke situatie, als er tocht een sprankje licht gloort in een hopeloze situatie, als we toch soms dingen in de wereld, hoe klein ook, zien veranderen. Als we toch het gevoel hebben dat wat is niet altijd hoeft te blijven.

Het is echt belangrijk om het bidden vol te houden, alleen of met elkaar. Het helpt echt en het kan wat teweegbrengen.

In ons bidden gaat het niet alleen om vragen maar we kunnen natuurlijk ook danken, voor alle kleine dingen, voor alle zegeningen, die je mag ontvangen. We leggen aan God natuurlijk vaker voor de dingen, die niet goed gaan, of waar we ons zorgen over maken, maar het is ook goed in onze gebeden te blijven danken. Het is goed om te blijven zien dat er ook heel veel goede dingen gebeuren.

Daarom ook dit verhaal met boodschap: blijf vooral bidden, blijf in contact met de Eeuwige God, die met ons wil zijn en blijven.

Ds. Eric van Veen, Steenwijkerwold