Meditatie Januari 2021

Hoopvolle mensen

Je hoort mensen wel eens zeggen ‘Het gaat van kwaad tot erger’.
Maar in de kerk leer je, met de dichter van Psalm 84, zeggen: ‘We gaan van kracht tot kracht’.
Zo hoorde ik het eens in een nieuwjaarspreek.
Daar moet ik nog wel eens aan denken.
Soms houd je je hart vast en vraag je je af waar dat allemaal heengaat. Er valt genoeg te noemen waarbij je het gevoel kunt krijgen dat het toch echt ‘van kwaad tot erger’ gaat.
Maar in de lichtkring van Christus leer je daar anders tegenaan kijken, leer je te geloven dat er toekomst van God is en dat je daar met je levensstijl op mag inspelen.
Het Evangelie mobiliseert ons om als hoopvolle mensen door het leven te gaan, met een visioen in het hart en met visie die zin en richting geeft aan ons bestaan.
Want met de komst van Christus in de wereld, die wij met Kerst vierden, is er onomkeerbaar een wissel omgezet in de wereldgeschiedenis. Het is een omzetting die telkens weer om herhaling vraagt.
Ondanks de coronacrisis en alle narigheid daaromheen mogen we niet vergeten dat er een onuitwisbaar spoor van hoop is uitgezet.
Ook in het nieuwe jaar worden we uitgedaagd om op dat spoor onze weg te gaan.
Wat je hoopt zie je nog niet, zegt de apostel Paulus in een van de meest indrukwekkende teksten uit de Bijbel, het achtste hoofdstuk van zijn brief aan christenen in Rome (vers 25). Maar in woord en daad blijven we het volhouden op de weg van de verwachting.
Paulus zegt in Romeinen 8 dingen die naar mijn besef nog altijd heel actueel zijn en die ons kunnen helpen om ‘van kracht tot kracht’ onze weg in het leven te gaan.
Levend in de veelal sombere, pessimistische wereld van het Romeinse Rijk merkt Paulus op: de schepping is ten prooi aan zinloosheid, ze is slaaf van vergankelijkheid. De schepping zucht daaronder (Rom. 8:20-22).
Daar kunnen we ons ook vandaag veel bij voorstellen.
Het is niet zo dat het geloof ons doet ontstijgen aan het weerbarstige in de werkelijkheid.
Ook wij zuchten in onszelf en onder elkaar, zegt Paulus. En soms weet je zelfs gewoon niet wat je in vredesnaam nog zou moeten bidden en kom je niet verder dan zuchten.
Maar vergis je niet, het is de scheppende, vernieuwende Geest van God en van Christus die dan in ons zucht en het verlangen naar een vernieuwd bestaan in een bevrijde schepping in ons activeert.
Het is een ‘zuchten in hoop’ (Romeinen 8:20)
In verband met dat zuchten spreekt Paulus van barensweeën: ze kondigen geboorte aan, een wereld die komt.
Dat is het perspectief waarin het Evangelie hoopvolle mensen van ons wil maken: zout der aarde, licht der wereld.
We hebben een gegronde verwachting.
En daarom zeg ik, met het oog op het nieuwe jaar, tegen u en jou:
Ga met God – op hoop van zegen, met de zegen van de hoop!

ds. Gerrit van den Dool (Willemsoord)