meditatie februari 2021

De Handen van Christus.

Bij het schrijven van deze overdenking zat Nederland in een Lockdown vanwege de Corona-pandemie. We mochten elkaar zo min mogelijk bezoeken en vele kerken waren dicht. Er was veel eenzaamheid onder ouderen en jongeren. En toen moest ik denken aan een verhaal dat ik een paar jaar geleden las, en dit wil ik graag met u delen:

Onlangs hoorde ik dat er in een door de oorlog getroffen kerk iets heel vreemds te zien was. Daar stond een Christusbeeld, maar de handen waren eraf geschoten! Toen de oorlog voorbij was heeft men het beeld schoongemaakt en weer op zijn plaats gezet, maar men heeft de handen er niet meer aangemaakt, het is nu een ,,Christus zonder handen”. Maar men heeft aan dit beeld een bordje bevestigd met deze woorden: Mijn handen zijt gij.

Daar sta je dan ineens voor te kijken, daar valt je blik op, zomaar in de vakantie in het buitenland. Kijk, daar staat een heel eenvoudige werkman bij het beeld te kijken, zijn oude fiets wacht voor de kerk.

Daar staat ook een heel deftige dame, die even uit haar wagen is gewipt.

Daar staat ook een buitengewoon chic heer, die zich zo bijzonder voor oude kerk-interieuren interesseert.

Daar staat ook een oud vrouwtje, tandeloos en met een omslagdoek.

Daar staat een meisje, zo mooi gekleed en haar haar zo keurig, dat ze een levende reclame is voor haar coiffeurszaak!

Daar staat ook een jongen met een grote scheur in zijn strakke spijkerbroek en verwarde haren!

En ze kijken naar het beeld.

Mijn handen zijt gij.

De handen van Christus. Wat hebben ze veel gedaan.

Ze hebben gesteund en gesterkt, ze hebben gezegend en uitgedeeld!

Ze hebben zich omhoog. geheven tot het gebed, ze hebben zich uitgestrekt tot armen en ellendigen, tot paupers en paria’s.

De handen van Christus.

Ze hebben zich uitgebreid over de wijde wereld in eindeloos ontfermen.

Ze hebben zich gelegd op de kinderkopjes, zegenend en vriendelijk, en ze hebben zich gericht tot de grote mensen, vermanend en waarschuwend, wanneer ze met onzuivere bedoelingen tot Hem kwamen.

De handen van Christus.

Ze hebben de sjacheraars uit de Tempel verdreven en ze hebben een zondares beschermd.

Ze hebben een eigengereide Farizeeër naar huis verwezen, en ze hebben een zondige tollenaar nodigend gewenkt.

De handen van Christus.

Ze hebben broden gebroken en gedeeld! Ze hebben de storm tot stilte gemaand! Ze hebben boze geesten uitgedreven! Ze hebben zieken genezen! Ze hebben tranen gedroogd!

Zo staan wij vandaag voor dit beeld. Wat hebben wij vandaag voor onze medemens gedaan? In een tijd waarin we op afstand moeten blijven, mogen we de ‘handen van Christus’ zijn. Gewoon door even aandacht te schenken aan die eenzame oudere, maar ook die jongere die de contacten met zijn vrienden/klasgenoten zo mist.

Gewoon even bellen, even iets lekkers afgeven, een kaartje sturen. Gewoon even de ‘handen van Christus’ zijn. Het kan zoveel betekenen voor die ander.

,, … en voor zoverre ge dit aan één van Mijn minste broeders gedaan hebt, zo hebt gij het Mij gedaan.”

Mijn handen zijt gij!

Harry de Raaf

Voorganger Vrije Zendingsgemeente ‘Beth-El’.