Meditatie september 2020

Overdenking Raad van kerken Steenwijk – september 2020

Overdenking september 2020

Ons Anker

Zeilend op de Beulakerwijde ging het opeens mis. Het leek allemaal zo’n vredige zomerse namiddag, maar plots veranderde alles. Mijn fokkenschoot schoot los omdat er iets afbrak, de wind nam plots toe, de boot luisterde niet meer naar haar roer, de motor die we wilden starten weigerde dienst, de golven werden hoger en stuurloos waren we speelbal van die golven geworden. Wat nu te doen?

Zoals dit voorbeeld -van mijn zeiltocht met onze oude platbodem- laat zien zo veranderde voor ons allemaal het afgelopen voorjaar van een gewone normale periode in een vervreemdende en angstige wereld vol gevaren. Een onzichtbare vijand, covid-19 sloeg toe. Mensen werden ziek, ons gezondheidssysteem waar we zo op vertrouwde kraakte in z’n voegen. Het gevaar kon bij mij, maar ook bij jou ieder moment als een gevreesde sluipmoordenaar toeslaan. En in een paar weken tijd veranderde onze samenleving in stuurloze en vaak angstige individuen die elkaar op afstand hielden. Wat nu te doen?

Wanneer het letterlijk of figuurlijk stormt en jij niet meer de oplossing zelf in de hand of bij de hand hebt dan kun je niets anders dan hulp zoeken buiten jezelf. Gelukkig is deze hulp er ook. De Bijbel schrijft regelmatig over onze ‘zielennood’. In Psalm 42 lezen we bijvoorbeeld “Wat buigt u zich neer, mijn ziel, en bent u onrustig in mij?” Het antwoord komt in het volgende vers: “daarom denk ik aan U”. Onze God is een almachtige God. Sterker dan welk onheil dan ook. Hij is bij ons, Hij is onze hoop, Hij is ons anker.

“Deze hoop hebben wij als een anker voor de ziel, dat vast en onwrikbaar is en reikt tot in het binnenste heiligdom, achter het voorhangsel” (HSV Hebr. 6:19)

Een goed anker dat stevig ingraaft voorkomt dat je op drift en in de problemen raakt. Ook al stormt het nog zo hard. Een anker dat zich in stabiele grond ingraaft geeft redding en houvast. Jezus is voor ons, voor jou en mij gestorven en weer opgestaan. Hij heeft het mogelijk gemaakt dat wij tot in het binnenste heiligdom mogen komen. Daar waar stabiele stevige grond is voor ons anker.

Het anker op onze zeilboot was onze hoop op redding. Daar moesten we op vertrouwen. Eenmaal uitgegooid groef het zich in op de stevige bodem van de Beulakerwijde. Het anker gaf rust en zorgde er voor dat we niet in de problemen kwamen.

Onze Hoop op Jezus is ons anker. Zorg dat je anker paraat ligt. Uitgegooid in ‘het binnenste heiligdom’ geeft het rust en redding.

 

Anko Amelink

Voorganger van evangelische gemeente de Regisseur.