Meditatie Mei 2020

Overdenking

Die ver is, is nabij
(Uit: Liedboek 273:1)

Blijf zoveel mogelijk thuis;
Houd minimaal 1,5 afstand.

Deze woorden klinken al weken in allerlei toonaarden.
Beide vinden veel mensen moeilijk.
Steeds weer horen en lezen we berichten over plekken waar toch teveel mensen komen.
En over mensen die onvoldoende afstand houden.
Blijkbaar hebben we behoefte aan nabijheid.
Zeker op momenten waarop we het moeilijk hebben.
Wat zou je graag die ander opzoeken
Die oudere, die zieke, die eenzame medelander.
Gelukkig zijn er wel mogelijkheden tot contact.
Ook op anderhalve meter afstand kun je prima een gesprek voeren.
We kunnen (video-)bellen;
Zwaaien vanachter een raam.

Afstand moeten houden voelt ongemakkelijk.
En we kunnen niet tegelijk afstand houden èn nabij zijn.
Want we zijn God niet.
Hij is op afstand (hoogverheven in de hemel) en tegelijk heel erg dichtbij.
Hij legt op moeilijke momenten zijn hand op onze schouder (Ps. 139)
Door zijn Geest woont Hij in ons.
Als Trooster werkt Hij in ons hart.
Hij hoeft nooit afstand te houden.

We hebben Goede Vrijdag gevierd.
In de 40 dagen-tijd stonden we stil bij de weg die Jezus ging om Gods nabijheid mogelijk te maken.
Hij werd door God verlaten, opdat wij nooit meer door Hem verlaten zouden worden.
Wat moet dat voor Jezus erg zijn geweest:
Totaal geen contact meer met zijn Vader!
Maar wij mogen daarvan wel dankbaar de vruchten plukken:
God is altijd heel dichtbij!

H. Offereins