meditatie juni 2020

Vakantie

We leven steeds meer in een 24 uurs-economie.  

Alles moet zo efficiënt mogelijk gebeuren; zegt men.

Dat komt voort uit een gedachte dat alles functioneel dient te zijn. Agenda’s, ook die van kleine kinderen, staan vaak helemaal vol; om de tijd maar zo nuttig mogelijk te kunnen besteden. En zelfs hoor ik mensen zeggen dat ons geloof alleen maar van belang zou zijn, in hoeverre het een nuttige bijdrage levert aan onze samenleving.

Zijn we niet beetje aan het doordraaien, in onze misschien wel al te efficiënte samenleving? Laten we wel wezen: wanneer genieten we nu het meeste? Op een moment dat we ons nuttig aan het maken zijn?

Of juist op die momenten dat er even helemaal niets hoeft, en we doen waar we zin in hebben?

Ja, wat is eigenlijk de zin van dit leven?

De oude katechismus was daar heel duidelijk over: “Wij leven om God te dienen en om hier en in het hiernamaals gelukkig te zijn”.

Nu kun je zoiets natuurlijk op verschillende manieren invullen.

Maar de nadruk ligt toch op dat ‘gelukkig zijn’.

Het is goed dat er vakanties zijn. Die helpen ons er aan te herinneren dat wij niet in eerste instantie geschapen zijn om functioneel te zijn, maar dat we er mogen zijn als mens. En vanuit een gelovig perspectief: dat God van ons houdt; onvoorwaardelijk.

Ik vraag me wel eens af: hoe zal het er in de hemel aan toe gaan?

Zou het zo zijn, dat als we daar aankomen, dat we meteen een verfkwast in de hand krijgen gedrukt, met de mededeling: “zo ga jij de hemelpoort maar eens even opschilderen? Of dat we een andere functie krijgen toebedeeld om de hemel, die natuurlijk onwaarschijnlijk prachtig zal zijn, om mee te helpen om al die pracht en praal in stand te houden?

Welnu, dat lijkt me niet. Een basisgegeven van ons geloof is immers, dat het uiteindelijk niet van ons afhangt, maar van God.

En die zal er voor zorgen dat we daar geweldig zullen kunnen genieten.

Hoe? Geen idee.

Maar ik hoop dat de zomermaanden voor velen van ons een tijd van reflectie mag zijn. Waarin we dichter bij de essentie van ons bestaan komen. En dat het er niet om gaat wat we doen, maar wie we zijn.

Jaap Scholten