Meditatie April 2019

Het zevende teken

Ik ben de opstanding en het leven…..    (Johannes 11:25)

Deze woorden spreekt Jezus uit bij Bethanië.
Dat betekent ‘huis van de arme’, of ‘huis van ellende’.
Daar wekt Hij Lazarus uit zijn graf.
Hij is de broer van Martha en Maria, de twee zusters uit de kring van Jezus’ volgelingen over wie Lucas vertelt in zijn evangelie.
De naam Lazarus – ‘Eleazar’- betekent ‘God helpt’.
Kent Johannes hem uit de gelijkenis bij Lucas, waar hij als de arme met zijn zweren aan de deur van de (naamloze!) rijke man het onrecht van deze wereld uitbeeldt?
Dit is bij Johannes het zevende en laatste wonderteken.
Het woord ‘teken’ maakt al duidelijk: het gaat niet om een reanimatiestunt.
Bij ieder teken wil Jezus openbaren wie Hij voor ons wil zijn.
Als Hij brood geeft aan de menigte zegt Hij: Ik ben het Brood des levens, dat uit de hemel is neergedaald.
Als Hij een blinde de ogen opent openbaart Hij zich als het Licht van de wereld.
En bij dit zevende teken onthult Jezus zich als de Opstanding en het Leven.
Dit verhaal staat midden in het Johannes-evangelie en vormt het hoogtepunt van het eerste deel.
Alles stuwt toe naar dit teken.
Alles wat Jezus zegt, doet en zelf is betekent niets anders dan: overwinning van het leven op de machten van de dood.
Opstanding is Gods antwoord op kwaad en zonde in deze wereld.
Jezus had tegen Martha gezegd: Lazarus zal opstaan.
En Martha had toen gezegd: jazeker, Heer, dat weet ik, eenmaal, op de jongste dag.
Maar toen had Jezus dus gezegd: ‘Ik ben……….’
Ja en dan kun je aan niets anders denken dan aan de openbaring van de Godsnaam bij de brandende braambos, aan Mozes. ‘Ik ben zoals Ik er zijn zal…’ ‘Zeg maar: ‘Ik zal er zijn’ heeft mij tot jullie gezonden….
In zijn concrete persoon openbaart Jezus wie God voor ons wil zijn.
De opwekking van Lazarus wil daarvan een illustratie zijn.
Johannes schrijft daarover heel sober.
Het is de stem van Jezus die hem uit zijn graf roept.
Lazarus moet dan letterlijk worden ‘ont-wikkeld’, uit de doeken gedaan – moet zelf weer nieuw leren zien en zich bewegen.
En dat is precies wat gebeurt als Jezus voor ons de ‘opstanding en het leven’ wordt.

Met dit zevende teken begint zich de tweede helft van Johannes-evangelie te ontvouwen.
Jezus wekt geloof bij het volk en dat is voor de leiders aanleiding plannen te beramen die zullen leiden tot het Kruis.
Dit zevende teken wordt opgericht in een wereld die maar doordraait en waarover dat Kruis nog steeds zijn slagschaduw werpt. Lazarus zal dat moeten aanzien en zelf opnieuw moeten sterven.
Maar toch vertelt dit teken van Liefde die alle dood overwint.
In verschillende bewoordingen klinkt dat woord ‘liefhebben’:
Lazarus, wien Jezus liefhad.
Martha en Maria, die Jezus liefhad….
Liefde zoekt zichzelf niet, wil de ander in het leven behouden en heeft altijd iets in zich dat zegt: ‘ik wil niet dat je doodgaat’.
Met die liefde geeft Jezus zichzelf voor de wereld.
Deze liefde maakt het Kruis tot een troon, van waar af Hij de wereld regeert.

ds Gerrit van den Dool (Willemsoord)